De positie van het verkeersslachtoffer en/of van de werknemer bij bedrijfsongevallen is in de wet redelijk goed geregeld. De aansprakelijkheid is in die gevallen meestal vrij snel vast te stellen. Bij aanvaarding van aansprakelijkheid wordt in beginsel alle schade vergoed. Tot die schade behoren ook de kosten van schadeberekenen, overleg en het treffen van een regeling.

Bij medische fouten is dit veel ingewikkelder omdat het vaststellen van aansprakelijkheid moeizaam is en veel tijd vergt. De kosten van behandeling, onderzoek en rechtsbijstand komen in beginsel bij deze zaken wél voor rekening van het slachtoffer. Wij zijn als letselschadebureau van mening dat indien al de medische behandeling kenbaar niet aan de verwachtingen voldoet, rechtsbijstand in beginsel kosteloos zou moeten zijn. Dit is evenwel nog niet zo in de wet geregeld. Wij zijn wel bereid in de bevoorschotting van onze kosten korting te verlenen om het slachtoffer tegemoet te komen.

Bij de nakoming van een medische behandelingsovereenkomst zijn bij schade meestal drie facetten van belang.

  1. De arts dient U in te lichten over de ingreep en U daarbij in de gelegenheid te stellen de aan de ingreep verbonden risico’s te aanvaarden. Dit facet staat bekend als de ‘Informed consent’ van de medische behandelingsovereenkomst. De arts en het ziekenhuis zijn bij onvolledige voorlichting aansprakelijk voor de door U niet gewenste gevolgen, indien aannemelijk is, dat U deze risico’s bij juiste voorlichting niet had aanvaard.
  2. Bij de uitvoering van de behandeling, de ingreep of bij de voorlichting danwel het stellen van de diagnose, dient de arts zich te gedragen als een goed hulpverlener betaamt en daarbij de nodige zorgvuldigheid in acht te nemen.

    Daarbij zijn veelal richtlijnen en/of protocollen van belang die de arts in acht moet nemen. Indien dit niet is geschied en er schade wordt veroorzaakt is als die regel bedoeld is om de patiënt te beschermen dit vaak reden om de bewijslast ten aanzien van die zorgvuldigheid om te keren en die bewijslast dus bij de arts of het ziekenhuis te leggen. Dat is ook het geval als de arts de gegevens voor en van de behandeling niet goed heeft bewaard.
  3. Iets ingewikkelder is het als de arts zich van hulpmiddelen bedient die gebreken vertonen, bijvoorbeeld de welbekende PIP-implantaten.

    In de wet is een soort risico-aansprakelijkheid opgenomen, waardoor de arts in beginsel aansprakelijk wordt, indien deze gebruik maakt van een zaak die ongeschikt is. Toch slaagt de arts er vaak in zich achter de producent of de importeur van het product voor dit gebrek te verschuilen en de patiënt met zijn schadeclaim naar de producent te verwijzen.

    Toch zijn er omstandigheden waaronder die verwijzing niet redelijk is en het gebrek in het product voor rekening van de arts en/of de instelling komt, indien de inhoud en strekking van de medische behandelingsovereenkomst en het specifieke geval daartoe aanleiding geven. Redenen die daarbij kunnen worden aangehaald zijn:
    1. De kennis van de arts omtrent het product, althans hetgeen de arts hieromtrent behoort te weten en behoort te onderzoeken.
    2. De invloed van de arts op de keuze voor dat product. Indien de patiënt dat specifieke product perse wilde zijn er redenen de nadelen daarvan voor rekening van de patiënt te laten komen.
    3. Indien de patiënt geen enkele invloed had op de keuze en nu juist de arts dit product kiest al dan niet uit geldelijke overweging zijn er redenen het nadeel van die keuze voor rekening van de arts te laten komen.
    4. Eventuele waarschuwingen bij de verstrekking van het product waarvan de arts geacht kon worden weet te hebben en de patiënt niet.
    5. De verzekerbaarheid van de arts of de instelling voor het gebruik van het product door de arts en het ondersteunend personeel.
    6. Het feit dat de arts en/of de instelling de overeenkomst sluit met de producent en daarbij voorwaarden kunnen worden gesteld bijvoorbeeld middels een volledige vrijwaring.
    7. Het feit dat de arts en/of de instelling zich kunnen verzekeren tegen de gevolgen van het faillissement van de producent.